Salı, Aralık 20, 2005
Cocuklarin senindir sanma.
Cocuklarin senindir sanma.Onlar hayatin kendine duydugu ozlemin ogullari ve kizlaridir.
Onlar seninle gelirler, senden degil.
Ve seninle birlikte olsalar da, senin degildirler.
Onlara sevgini verebilirsin, ama dusuncelerini degil,
Cunku onlarin kendi dusunceleri vardir.
Bedenlerini konuk edebilirsin, ama ruhlarini degil,
Cunku ruhlarinin yeri, yarinlarin evidir
- ki sen o eve ruyalarinda bile erisemezsin-.
Onlar gibi olmaya calisabilirsin, ama onlari kendine benzetmeye calisma.
Cunku hayat ne geriye ilerler, ne de gecmisin karanliklarina.
Sen cocuklarinin yasam okunu firlattiklari yaysin.
Yayi geren, sonsuzluga giden yolun isaretlerini gorur,
Ve oklarinin hizla uzaklara gitmesi icin butun hasmetiyle seni gerer.
Birak okcunun elindeki gerilmisligin mutluluk getirsin;
Cunku o, ucan oku sevdigi kadar elinde kalan yayi da sever.
Halil Cibran
12/20/2005 07:24:00 ÖÖ |
2 comments